|
|
|
|
Terapia jest nieustaną oceną. Każdy program terapeutyczny musi być skierowany na indywidualny problem naszego pacjenta, to założenie jest kluczem do osiągnięcia zamierzonego celu. To oznacza, że nie ma gotowych zestawów ćwiczeń mimo, że może nam się wydawać, że dwa przypadki tego samego schorzenia są bardzo do siebie podobne. Nasi najmniejsi pacjenci często są na pograniczu problemu, który może rozwinąć się w trwały deficyt neurologiczny lub tylko odchylenie od normy neurorozwojowej, ale należy pamiętać, że jeden negatywny objaw w rozwoju wcale nie musi być wskazaniem do terapii i świadczyć o patologii. Podkreślić należy również, że pełna diagnostyka może trwać czasami kilka miesięcy i postawienie diagnozy, a więc rozpoznanie, zawsze należy do lekarza. W przypadku dzieci będących na pograniczu problemu rozwojowego wprowadzenie terapii NDT Bobath w sposób fachowy w formie tzw. wczesnej interwencji, nie tylko nie zaburza rozwoju dziecka a wręcz go wspomaga. Często dzieci, które trafiły do nas na terapię z rozpoznanym deficytem rozwojowym, po kilku tygodniach terapii wyrównywały swój deficyt, a nawet w niektórych przypadkach wyprzedzały swoich rówieśników wiekowych w zdolnościach motorycznych. Kilka sugestii, które mogą wskazywać na potrzebę konsultacji z fizjoteraputą w okresie od urodzenia do 12 miesiąca życia:
- długotrwała niechęć do leżenia na brzuchu szczególnie w pierwszych 5 miesiącach życia, - zaburzenia napięcia mięśniowego tzn. wzmożone napięcie w obręczy barkowej lub obręczy miednicy, obniżenie napięcia np. wiotkość osiowa, brak lub niechęć do zabawy z użyciem rąk, - kłopoty z ssaniem i połykaniem, kłopoty z ubieraniem i rozbieraniem, szczególnie kiedy te czynności wywołują duży niepokój naszego malucha, - problemy z dużą motoryką np. brak obracania się dziecka w okresie 6 miesiąca życia, niechęć do zmiany pozycji i tolerowanie tylko leżenia na plecach powyżej pierwszego półrocza, - brak chęci do zabawy rączkami powyżej 4 miesiąca życia Jest to tylko kilka najczęściej występujących problemów naszych maluszków, oczywiście nie wyczerpuje to pełnego repertuaru zaburzeń rozwojowych. Bezwzględnym wskazaniem do terapii jest: rozpoznany deficyt neurologiczny, dzieci z grupy ryzyka tzn. wcześniaki urodzone przed 38 tygodniem ciąży, dzieci z zaburzeń okołoporodowych, dzieci które mają w wywiadzie zmiany w zakresie centralnego układu nerwowego. Należy dodać, że te rozpoznania nie muszą wskazywać na powstanie potrzeby stałej terapii. Nazywamy to wczesną interwencją, której celem jest zahamowanie wczesnych nieprawidłowości neurorozwojowych. Dzieci te powinny być pod kontrolą fizjoterapeutyczną. |
Rehabilitacja dzieci




