PDF Drukuj Email

Terapia jest nieustaną oceną.

Każdy program terapeutyczny musi być skierowany na indywidualny problem naszego pacjenta, to założenie jest kluczem do osiągnięcia zamierzonego celu. To oznacza, że nie ma gotowych zestawów ćwiczeń mimo, że może nam się wydawać, że dwa przypadki tego samego schorzenia są bardzo do siebie podobne.
Indywidualna ocena problemu pozwala na dobranie programu terapii skierowanego na główne problemy danego pacjenta. Ma to szczególne znaczenie u dzieci objętych wczesną interwencją, gdzie nie mamy jeszcze pełnego rozpoznania, a zauważalna jest dysharmonia rozwoju. Każdy maluch, który do nas trafia podlega szczegółowej ocenie neurorozwojowej, na podstawie której powstaje główny plan terapeutyczny, a terapia polega na indywidualnej pracy z małym pacjentem dostosowywanej do zmieniających się jego umiejętności, możliwości i wieku rozwojowego. Nie odłączny w procesie terapii jest udział rodziców, ale należy tu podkreślić, że nie polega on na odtwarzaniu w warunkach domowych sesji terapeutycznej. Ich udział jest niezbędny i ma na celu egzekwowanie nabywanych przez dziecko umiejętności, w codziennych czynnościach pielęgnacyjnych (noszeniu, układaniu, ubieraniu, rozbieraniu, jedzeniu,  itp. Instruktaż dla rodziców również jest częścią terapii . 
Wieloletnie doświadczenie w zakresie terapii dzieci pozwala nam stwierdzić, że połączenie  indywidualnego programu terapii z kontynuacją jej założeń w warunkach domowych przynosi najlepsze efekty.

Nasi najmniejsi pacjenci często są na pograniczu problemu, który może rozwinąć się w trwały deficyt neurologiczny lub tylko odchylenie od normy neurorozwojowej, ale należy pamiętać, że jeden negatywny objaw w rozwoju wcale nie musi być wskazaniem do terapii i świadczyć o patologii. Podkreślić należy również, że pełna diagnostyka może trwać czasami kilka miesięcy i postawienie diagnozy, a więc rozpoznanie, zawsze należy do lekarza.  W przypadku dzieci będących na pograniczu problemu rozwojowego wprowadzenie terapii NDT Bobath w sposób fachowy w formie tzw. wczesnej interwencji, nie tylko nie zaburza rozwoju dziecka a wręcz go  wspomaga. Często dzieci, które trafiły do nas  na terapię z rozpoznanym deficytem rozwojowym, po kilku tygodniach terapii wyrównywały swój deficyt, a nawet w niektórych przypadkach wyprzedzały swoich rówieśników wiekowych w zdolnościach motorycznych.

Kilka sugestii, które mogą wskazywać na potrzebę konsultacji z fizjoteraputą w okresie od urodzenia do 12 miesiąca życia:


- asymetria, która jest jednostronna i długotrwale utrzymująca się np. układanie się dziecka w rogalik , spłaszczona główka po jednej stronie,

- długotrwała niechęć do leżenia na brzuchu szczególnie w pierwszych 5 miesiącach życia,

- zaburzenia napięcia mięśniowego tzn. wzmożone napięcie w obręczy barkowej lub obręczy miednicy, obniżenie napięcia np. wiotkość osiowa, brak lub niechęć do zabawy z użyciem rąk,

- kłopoty z ssaniem i połykaniem, kłopoty z ubieraniem i rozbieraniem, szczególnie kiedy te czynności wywołują duży niepokój naszego malucha,

- problemy z dużą motoryką np. brak obracania się dziecka w okresie 6 miesiąca życia, niechęć do zmiany pozycji i tolerowanie tylko leżenia na plecach powyżej pierwszego półrocza,

- brak chęci do zabawy rączkami powyżej 4 miesiąca życia

Jest to tylko kilka najczęściej występujących problemów naszych maluszków, oczywiście nie wyczerpuje to pełnego repertuaru zaburzeń rozwojowych.
Kontakt z doświadczonym fizjoterapeutą może pomóc rodzicom w zakresie podstawowych czynności pielęgnacyjnych i wyciszyć istniejące drobne zaburzenia u dzieci, a tym samym uspokoi rodziców.

Bezwzględnym wskazaniem do terapii jest: rozpoznany deficyt neurologiczny, dzieci z grupy ryzyka tzn. wcześniaki urodzone przed 38 tygodniem ciąży, dzieci z zaburzeń okołoporodowych, dzieci które mają w wywiadzie zmiany w zakresie centralnego układu nerwowego. Należy dodać, że te rozpoznania nie muszą wskazywać na powstanie potrzeby stałej terapii. Nazywamy to wczesną interwencją, której celem jest zahamowanie wczesnych nieprawidłowości neurorozwojowych. Dzieci te powinny być pod kontrolą fizjoterapeutyczną.

 
Reklama
Reklama